02 Nisan 2025
MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli
Son yıllarda savcılarımızın en sevdiği suç “halkı kin ve düşmanlığa tahrik etmek.”
Bu sayede iktidarın sevmediği herkes ile ilgili soruşturma açabiliyorlar.
Aslında “yatarı olmayan” bir suç bu ama savcılarımız seviyor.
Başına örtü bağlayıp uçakta video çeken sosyal medya fenomenini de gazeteciyi de politikacıyı da bu nedenle soruşturup, Ümit Özdağ gibi örneklerde olduğu gibi hapse bile atabiliyorlar.
MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin artık sağlığına iyice kavuştuğunu bayram nedeniyle yayınladığı mesaj sayesinde öğrendim. Geçmiş olsun dileklerimi bu vesileyle iletmiş olayım.
Kanuni Sultan Süleyman “halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi/olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi” demişti; bunu da aklının bir köşesinde tutsun derim.
Bahçeli, İstanbul’un seçilmiş belediye başkanı Ekrem İmamoğlu’na yönelik kumpasları protesto etmek için meydanlara toplananlara ve CHP yönetimine çok kızmış.
“Sokak çare değildir. Sokağa davet edilenlerin karşısına 15 Temmuz’da olduğu gibi başkaları dikilirse kaçınılmaz çatışma nasıl önlenecek, olayların önüne nasıl geçilecektir” diye soruyor.
Bu bir soru cümlesi ama aslına bakarsanız Bahçeli’nin “eski sağlığına” kavuştuğunu gösteren bir tehdit!
Önce şunu söylemek lazım ki bugün sokaklarda demokrasi ve hukuk arayanlar da tıpkı 15 Temmuz’da sokağa dökülenler gibi “darbecilere” karşı haklarını, oylarını, seçip göreve getirdiklerini korumak için sokaktalar.
Aralarında bu açıdan bakınca fark yok.
Darbeci, seçimle göreve geleni devirmek, vatandaşın oy tercihlerini gasp etmek için darbe yapar.
Bu nedenle darbecinin hangi silahı kullandığının, üzerinde nasıl bir kılık olduğunun önemi yoktur. Ha cüppe giymiş, ha askeri üniforma, ha takım elbise. Fark etmez.
Toplantı ve gösteri yürüyüşlerinde, göstericilerin çevreye zarar vermesini ya da çevredekilerin göstericilere zarar vermesini önlemek görevi, devletin güvenlik güçlerine aittir.
Anayasal bir hakkın kullanımı, sokak eşkıyalarının insafına bırakılmaz.
Devlet Bahçeli’nin bu tehdidi, tam anlamıyla “halkı kin ve düşmanlığa tahrik” suçunu oluşturuyor.
Halkın bir kesimini, diğer bir kesimiyle tehdit ediyor.
Bu suçu çok seven savcıların yalandan da olsa bir fezleke yazmalarını beklemek gerekirdi aslında.
Bahçeli’nin bu tehdidi, 12 Eylül öncesine yönelik bir özlemi mi ifade ediyor yoksa tam da öyle bir planın parçası mıdır, bilemem.
Erdoğan, 12 Eylül öncesinde neyin yaşandığını, hangi saiklerle yaşandığını hatırlayacak yaşta. O tuzağa çekilmemeye gayret etmesini öneririm.
Toplantı ve gösteri hakkını kullananlara karşı sokağa başkalarını çıkarma tehdidini ortaya sürmekteki amacı iyi düşünsün.
Sonra bir kez daha “Rabbim beni affetsin” demek zorunda kalmasın.
Bugün bu hakkı kullananları protesto etmek de elbette bir haktır.
Onlar da gösterilerini gider başka yerde yaparlar, kimse kimseye bulaşmazsa sorun olmaz.
Bahçeli “bayram tehdidinde” bir şey daha söylüyor ki bu sözünü sonuna kadar destekliyorum:
“Demokrasi dışı arayışlara girişenler bedelini ödemeye de hazır olmalıdır!”
* * *
Kılıçdaroğlu, gerçekten memlekete ve partisine hizmet aşkıyla doluysa yan cebine konulacakları beklemeden kenara çekilmeli |
Eski CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, Sözcü’den Saygı Öztürk’ün, olağanüstü kurultayda aday olup olmayacağı sorusunu şöyle yanıtladı:
“Ben ilk genel başkanlıktan beri hiçbir zaman çıkıp ‘Genel başkan adayıyım’ demedim. Yani, genel başkan adayı olacağım diye konuşmadım. Benim söyleyeceğim partinin demokratik bir kurultay yapması.”
Türkiye’de bu işlerin nasıl döndüğünü bilmesem bu fedakârlık ve hizmet aşkını görünce göz yaşlarıma hâkim olamazdım.
Ne yazık ki Türkiye’de yaşıyorum, bu meslekte yarım yüzyılı doldurmak üzereyim.
Memleketimizin havasından mıdır, suyundan mıdır bilmem ama bizim politika dünyamızda gücü eline geçirmek için bir kolunu feda etmeye hazır olanlar, hiç oralı değilmiş gibi yaparlar.
Yandaşları vardır, plan da zaten öyle yapılmıştır. Kendisi doğrudan “adayım” demez, yandaşları aday gösterir, onlar imza toplar vs.
Bunlar da ne yapsın, halkın bu teveccühü ve ısrarına daha fazla dayanamazlar ve kendilerine tevdi edilen görevi kabul ederler.
Kılıçdaroğlu da bu eski Kızılderili numaralarından birini yapıyor.
Kendisi talip olmamış da ısrar etmişler, kaç seçim kaybettiğini kendisi bile unuttuğu halde o koltukta oturmaya devam etmiş.
Şimdi yine teveccüh gösterirlerse kendisi o kadar istemese bile ne yapsın, gidip mecburen genel başkanlığı yan cebine koyuverecekmiş!
Normal şartlar altında Kılıçdaroğlu kaybettiği ikinci hadi bilemediniz üçüncü seçimden sonra kenara çekilmeyi bilseydi, bugün Türkiye’de belki de bambaşka bir siyasi iklimde yaşıyor olurduk.
Dönüşüm ne yönde olurdu, elbette bilemeyiz. Tarihte yaşananları öyle olmasaydı, böyle olurdu diye bugünden tahmin etmenin bir varsayımdan öteye değeri yok.
Ancak şunu biliyoruz:
Seçimde başarısız olan genel başkanların görevi bırakması Türkiye’de de demokratik geleneklerden biri olabilseydi siyasi partilerimizin bugünkü donmuş görüntüleri de olmazdı.
Bakın sadece bir genel başkan değişikliği bile CHP’de neleri değiştirdi.
Genel başkanlık makamını bir kere eline geçirenin ölene kadar o makamı elinde tutması geleneği parlamenter sistemimizi de zehirleyen ve işlemez hale getiren unsurlardan biri oldu.
Bugün de aynı nedenlerle yasama organı görevini yapamaz halde, genel başkanların iki dudakları arasında.
Kılıçdaroğlu gerçekten memlekete ve partisine hizmet aşkıyla doluysa yapacağı şey artık emekli olduğunu söylemek ve kenara çekilmek.
Bunu aslında son Kurultay’da yapmalıydı ama beceremedi. Hâlâ da becerebilecek gibi görünmüyor.
* * *
Çatalca Müftüsü'nün Volkan Konak’ın ardından “gebermiş” demesi, imam hatiplerdeki eğitimin düzeyi konusunda bir fikir mi veriyor yoksa bu tiplerin tabiatı mı böyle? |
Çatalca Müftüsü Ahmet Mehmetalioğlu, rahmetli Volkan Konak’ın ardından yayınladığı mesajda “sahnede gebermiş” dedi.
Bu tiplerin sayısı son yıllarda hayli arttı.
Eski Türkiye’de bu mevkilere gelen din adamları örnek alınması gereken ahlaki meziyetlere sahip insanlar içinden seçilirdi.
Yeni Türkiye’nin dinbazlar camiasında bu tiplerden seçip müftü filan yapmakta çok zorlanıyorlar mı yoksa elini sallasan böyle birine mi değiyor, bilmiyorum.
Bu tablo, imam hatip okullarında ve ilahiyat fakültelerindeki eğitimin düzeyi konusunda bir fikir veriyor mu yoksa bazılarının tabiatı mı böyle, bunu da bilmiyorum.
Bildiğim şu ki kimin iyi kul, kimin kötü kul olduğuna karar verecek olan Allah’tan başkası değil.
Mesela bu arkadaş da bütün canlılar gibi “gebermenin” tadını aldığında, nasıl bir kul olduğuna biz değil Allah karar verecek.
O gün rasgelir de imam “merhumu nasıl bilirdiniz” diye sorduğunda oralarda olursam “ağzı bozuktu” derim diye aklımdan geçirdim.
Mehmet Y. Yılmaz kimdir?Mehmet Yakup Yılmaz, 1956 yılında Malatya'da doğdu. İlkokulu Antalya Devrim İlkokulu'nda, orta okul ve liseyi parasız yatılı olarak Denizli Lisesi'nde okuduktan sonra Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İktisat ve Maliye Bölümü'nden 1977 yılında mezun oldu Gazeteciliğe SBF öğrencisi iken 1975 yılında Ankara'da Mehmet Ali Kışlalı yönetimindeki Yankı Dergisi'nde başladı. Derginin Yazı İşleri Müdürlüğü görevini bir süre yürüttü. 12 Eylül 1980 darbesi öncesinde Türk İş'e bağlı Yol İş Federasyonu ve YSE - İş sendikalarında basın müşaviri olarak görev yaptı, sendika gazetesi ve dergilerini yayınladı. Askerlik görevi Kara Harp Okulu'nda yapıldıktan sonra İstanbul Gelişim Yayınları'nda mesleğe geri döndü. Gelişim Yayınları'nda Erkekçe ve Bilim dergilerinin Genel Yayın Müdürü Yardımcılığı ve ardından Gelişim TV Dergisi Genel Yayın Yönetmenliği görevlerinde bulundu. 1985 yılında Hürriyet'e geçti ve Hürriyet Dergi Grubu'nu kurdu. Tempo, Blue Jean, Playmen gibi dergileri yayınlandı. Daha sonra Dönemli Yayıncılık Genel Müdürlüğü görevine getirildi. Ercan Arıklı ile birlikte Dönemli Yayıncılık'ın 1 Numara Yayıncılık'a dönüşmesi sırasında Genel Müdürlük görevini üstlendi. Aktüel, Cosmopolitan, Penthouse, Oya gibi dergilerin kurucu genel yayın müdürü oldu. Bugüne kadar 30'u aşkın derginin kuruculuğu yapıldı. 1995 yılı başında Posta gazetesini yayınladı. Aynı yıl sonunda Fanatik gazetesini, 1996 yılı sonunda ise Radikal gazetesini kurdu, genel yayın müdürlüğünü yürüttü. 2000 yılında Milliyet Gazetesi Genel Yayın Müdürlüğüne getirildi. Bu görevi 5,5 yıl sürdürdükten sonra Doğan Burda Dergi Grubu'nun CEO'luğu görevini üstlendi. 2005 yılından 2018 Eylül ayına kadar Hürriyet gazetesinde köşe yazarlığı yaptı. Ekim 2018'den itibaren T24'te yazmaya başladı. Gazete köşe yazılarından derlenen "Kırmızıyı Seçtim, Aşk Mavinin Altındaydı", "Benden Selam Söyleyin Bütün Aşklarıma", "Aşktan Sonra Hayat Var Mı", "Şaşırma Duygumu Kaybettim, Hükümsüzdür" isimli kitapları yayımlandı. "Aşk Herşeyi Affeder mi" isimli uzun hikâyesi kitap olarak yayınlandı. "Türkiye medyasında en çok yayın başlatan gazeteci" olan Mehmet Y. Yılmaz, güncel politik gelişmelerin yanı sıra, deneme tarzındaki yazıları ve futbol üzerine yaptığı yorumlarıyla da biliniyor. |
“Boykot” çağrısını destekleyen oyuncu Aybüke Pusat’ın Teşkilat dizisi kadrosundan çıkarıldığı olayda sıfatı TRT Genel Müdürü olan şahıs “siyasi görüşleri nedeniyle bir kişinin işe alınmasını engelleyen kişi” konumunda. Ceza Kanunumuz bu suçu “nefret ve ayrımcılık suçu” olarak tanımlıyor
Hukuk ve adalet hâlâ bu ülkenin en büyük sorunu ve sizleri karamsarlığa sürüklemek istemem ama bana öyle geliyor ki bu giderek asla çözemeyeceğimiz bir soruna da dönüşüyor
Bir kamu yöneticisinin kırmızı çizgisi Anayasa ve kanunlardır. Vali Bey’in kırmızı çizgisinin Erdoğan olması ilginç. Benim kendisine başka bir kırmızı çizgi önerim var
© Tüm hakları saklıdır.